تبلیغات چشماش رو از من دزدید...
لبخند تلخ
بی اخیار به سمت هم قدم برداشتیم
بستن چشمای قشنگش نشونه این بود احساس ارامش از تو اغوش بودنم داره
چشام رو کاملآ بستم
-دوستت دارم
-منم
-پیشم بمون
- میمونم
-تا کی
- تا همیشه
-میخوامت رضا
لبهام روی لبهاش لغزید
داستاش به کمرم بود
سرش روی سینم با چشمای بسته
-برو نمیتونم نگات کنم
-چرا
-نمیدونم... خجالت
خداحافظی بدون وداع و خروج بی صحبت من از در
با شقایق های سوخته بوسه تو
و صمیمیت تن هامان در طراری
و درخشیدن عریانیمان
مثل فلس ماهی ها در اب
و پاییز ثانیه ثانیه سپری میشود
یادت نرود
اینجا کسی هست
که به اندازه تما برگ های رقصان پاییز
برایت ارزو های خوب دارد
پیشاپیش آخرین شب این ضیافت پاییزی برایت بهترین باشد
خفته بودیم و شعاع آفتاب
بر سراپامان بنرمی می خزید
روی كاشی های ایوان دست نور
سایه هامان را شتابان می كشید
موج رنگین افق پایان نداشت
آسمان از عطر روز آكنده بود
گرد ما گوئی حریر ابرها
پرده ای نیلوفری افكنده بود
«دوستت دارم» خموش و خسته جان
باز هم لغزید بر لب های من
لیك گوئی در سكوت نیمروز
گم شد از بی حاصلی آوای من
ناله كردم: آفتاب ... ای آفتاب
بر گل خشكیده ای دیگر متاب
تشنه لب بودیم و او ما را فریفت
در كویر زندگانی چون سراب
در خطوط چهره اش ناگه خزید
سایه های حسرت پنهان او
چنگ زد خورشید بر گیسوی من
آسمان لغزید در چشمان او
آه ... كاش آن لحظه پایانی نداشت
در غم هم محو و رسوا می شدیم
كاش با خورشید می آمیختیم
كاش همرنگ افق ها می شدیم
فروغ فرخزاد
من خنده هایت را دوست داشتم !!
گریه در کنارت را دوست داشتم !!
هنوزم عطر نگاه کودکانه ات یادم است!!
دوستش دارم چون این حس را دوست دارم !!
عاشق شدن حتی برا بار هزارم هم دوست داشتم
بچه بازی هایت را دوس داشتم !!
داد زدن هایت را دوست داشتم !!
سر از این عشق بر نمیدارم زیرا دوستش دارم
این حس را دوس دارم
این غرور بعد از رفتنت را دوست دارم
طلب نگاهت را دوس دارم
حالم را نپرس چون دوستش ندارم
فقط این را بدان کاش باز هم برای جبران فرصتی باشد !
من لج بازی هایت را دوست داشتم
حال نبودن را نمیدانم دوست داشته باشم یا نه
حال نمیدانم جواب این همه دوست داشتن ها چگونه بدهم
وقصر کوچک دل مرا خراب میکنی
سر قرار عاشقی همیشه دیر کرده ای
ولی برای رفتنت عجب شتاب میکنی
من از کنار پنجره تو را نگاه میکنم
و تو به نام دیگری مرا خطاب میکنی
چه ساده در ازای یک نگاه پاک و ماندنی
هزار مرتبه مرا ز خجالت آب میکنی
به خاطر تو ٬ من همیشه با همه غریبه ام
تو کمتر از غریبه ای مرا حساب میکنی
و کاش گفته بودی از همان نگاه اولت
که بعد من دوباره دوست انتخاب میکنی
خیلی وقت بود دلم نلرزیده بود تا اینکه نگاه سخت تو مرا دیوانه کرد با تو هستم !! تو خودت را میگویم از تو میخواهم با من بیگانه شوی تا هر روز دیوانه تر شوم !! در کنارم نفس نکش تا محتاج تر شوم نگاهت را بی من ندوز تا نابینا تر شوم
رضا م خیلی خوشحالم که داری متن من رو میخونی مرسی که اومدی حالا اتفاقی یا اینجا برات یه تسکین درده نمیدونم اما میخوام که بازم سر بزنی
Tell:09398089507
ID yahoo : real_kingboy
e-mail: real_soltanboy_4848@yahoo.com
facebo0k : www.facebook.com/rezanazi
شعر ماه :
«گفتم ای ساده دل ساده فراموشش کن
تا کجا چشم بدین جاده فراموشش کن
دست بردار از او خاطره بازی کافی ست
فرض کن گل نفرستاده فراموشش کن
مردمان نگهش قله نشینند هنوز
دل که در دره نیفتاده فراموشش کن
گفتم این تکه غزل را بفرستم نزدش
دل ولی گفت نشو ساده فراموشش کن
به شما برنخورد پای غزل بود و شکست
پاتفاقی است که افتاده فراموشش کن
»