تبلیغات
نوشته هام - یاد تو ما را بس است ..

نیمه شب آواره و بی حس و حال                       در سرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای آغاز كردیم در خیال                            دل به یاد آورد ایام وصال

از جدایی یك دو سالی می گذشت                       یك دو سال از عمر رفت و بر نگشت

دل به یاد آورد اول بار را                                خاطرات اواین دیدار را

آن نظر بازی آن اسرار را                                آن دو چشم مست آهو وار را

همچو رازی مبهم و سر بسته بود                         چون من از تكرار، او هم خسته بود

آمدو هم آشیان شد با من او                            همنشین وهم زبان شد با من او

خسته جان بودم كه جان شد با من او                   ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی                               این چنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر                    وای از آن عمری كه با او شد به سر

مست او بودم ز دنیا بی خبر                            دم  به دم این عشق می شد بیشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد                                گفتگو ها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پابرجاست دل                        گر گشایی چشم دل زیباست دل

گر تو زورق بان شوی دریاست دل                    بی تو اما شام بی فرداست دل

دل ز عشق روی تو حیران شده                        در پی عشق تو سرگردان شده

گفت: در عشقت وفادارم بدان                        من تو را بس دوست می دارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان                      چون تویی مخمور خمارم بدان

با تو شادی می شود غمهای من                        با تو زیبا می شود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده                    دل ز جادوی رخت افسون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده                      عالم از زیباییت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش                     طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود                          بهر كس جز او در این دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود                              همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود                                  در نجابت در نكویی طاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت                              طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت                       بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس                         حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود                               در غمش مجنون و عاشق كم نبود

بر سر پیمان خود محكم نبود                              سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست                         ساده هم آن عهد و پیمان را شكست

بی خبر پیمان یاری را گسست                          این خبر ناگاه پشتم را شكست

آن كبوتر عاقبت از بند رست                         رفت و با دلدار دیگر عهد بست

با كه گویم او كه همخون من است                     خصم جان و تشنه خون من است

بخت بد بین وصل او قسمت نشد                     این گدا مشمول آن رحمت نشد

                               آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست                       با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم                      باده نوش غصه او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم                   ذره ذره آب گشتم، كم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را                               سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی، خوش گذر                     بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون كن ز سر                           دیشب از كف رفت، فردا را نگر

آخر این یك بار از من بشنو پند                          بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود                          عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید به رود                            ماهی بیچاره اما مرده بود

 

بعد از این هم آشیانت هر كس است       

                                     باش با او یاد تو ما را بس است..........

 




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 10 خرداد 1389 توسط رضا
درباره وبلاگ
من به تنگ آمده ام از همه چیز بگذارید هواری بزنم ... - فریدون مشیری -

facebo0k : www.facebook.com/reza.namzi
instagram : rezanamazi73

می توانی بروی قصه و رویا بشوی

راهی دورترین نقطه دنیا بشوی

ساده نگذشتم ازین عشق ... خودت می دانی ...

من زمین گیر شدم تا تو ... مبادا بشوی

آی ! مثل خوره این فکر عذابم می داد :

چوب ما را بخوری ورد زبان ها بشوی

من و تو مثل دو تا رود موازی بودیم

من که مرداب شدم ، کاش ... تو دریا بشوی

دانه برفی و آنقَدر ظریفی که فقط ...

باید از این طرف شیشه تماشا بشوی

گره عشق تو را هیچ کسی باز نکرد

تو خودت خواسته بودی که معما بشوی

در جهانی که پر از " وامق " و " مجنون " شده است

می توانی عذرا باشی ... لیلا بشوی !

می توانی فقط از زاویه یک لبخند

در دل سنگ ترین آدم ها جا بشوی

بعد ازین ، مرگ ، نفس های مرا می شمرد

فقط از این نگرانم ... که تو تنها بشوی

- مهدی فرجی -

كد آهنگ جدید

پخش موزیك آنلاین


نویسندگان
آرشیو مطالب
پیوندهای روزانه
آمار سایت

كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ